FANDOM


Historia Edytuj

Aktualna Edytuj

Poluj na słabych, a być może przetrwasz. Poluj na silnych, a będziesz prawdziwie żyć.
Rengar to dziki vastajański łowca trofeów, który żyje dla polowań na niebezpieczne stworzenia. Przemierza świat w poszukiwaniu najstraszniejszych bestii, jakie może znaleźć. Szczególnie zależy mu na śladach  Kha'Zixa, stworzenia z  Pustki, które pozbawiło go oka. Rengar nie śledzi ofiar ze względu na pożywienie czy chwałę, ale dla samego piękna pościgu.

Rengar urodził się w plemieniu Vastajów żyjących na wschodzie  Shurimy, zwanym Kiilash, którego członkowie wielbili honor oraz wspaniałość polowań. Rengar był najsłabszy w miocie Ponjafa, wodza plemienia Kiilash. Ponjaf uważał, że Rengar nigdy nie będzie dobrym myśliwym, gdyż jest niewielki. Ignorował swoje dziecko, licząc, że chuchro umrze z głodu.

Młody Rengar uciekł z obozu zawstydzony, że rozczarował ojca. Przez wiele tygodni żywił się robakami i roślinami, aż pewnego dnia prawie stał się ofiarą legendarnego ludzkiego myśliwego zwanego Markon. Gdy ten zobaczył jednak, w jakim stanie znajdował się Rengar, zlitował się nad nim i pozwolił mu żyć. Poza tym nie był to dzielny vastajański wojownik godny ostrza Markona.

Rengar spędził wiele miesięcy podążając za nim i żywiąc się zwłokami, które ten zostawiał. Marzył o tym, aby pewnego dnia powrócić do swojego plemienia i z tego powodu uważnie obserwował, jak Markon poluje.

Po jakimś czasie mistrz miał dość żałosnego Kiilashanina, który za nim podążał. Przyłożył Rengarowi nóż do gardła i powiedział, że jedynym sposobem na zostanie myśliwym jest polowanie. Rzucił mu ostrze i kopnięciem posłał go na dno wąwozu, gdzie musiał po raz pierwszy zabić, aby przeżyć.

Od tego momentu Rengar przez lata zmuszał się do nadludzkiego wysiłku. Przemierzał Shurimę w poszukiwaniu najsilniejszej i najgroźniejszej zwierzyny. Mimo że Rengar nigdy nie byłby tak duży jaki inni Kiilashanie, z determinacją starał się wydobyć z siebie więcej dzikości. Wraz z upływem czasu, zamiast powracać do obozu z coraz to nowszymi bliznami, zaczął przynosić trofea. Wypolerował czaszkę piaskowego jastrzębia na blask, wplótł zęby wrzaskuna w swoje włosy.

Gdy postanowił, że nadeszła odpowiednia chwila, powrócił do plemienia. Liczył, że pobratymcy przyjmą go jak prawdziwego łowcę.

Ponjaf zadrwił z syna i jego trofeów. Postawił też warunek. Rengar mógł ponownie stać się członkiem plemienia, jeśli przyniesie  głowę nieuchwytnego potwora z Pustki.

Zaślepiony pragnieniem powrotu do krewniaków, Rengar pozwolił bestii zaatakować się z zaskoczenia. Potwór wyrwał mu jedno oko i uciekł.

Wściekły i pokonany, Rengar przyznał się do porażki przed Ponjafem. Jak można się było spodziewać, ojciec począł go dyscyplinować.

Gdy Ponjaf przemawiał, Rengar zauważył, że wszystkie trofea w domu ojca były zakurzone i stare. Wódz plemienia nie polował od dawna — prawdopodobnie wysłał syna za stworzeniem z Pustki, ponieważ sam za bardzo się bał.

Przerwał więc ojcu i nazwał go tchórzem. Wielu Kiilashan miało szczęście posiadać silne ciało albo wygodny dom. W przeciwieństwie do nich, Rengar urodził się, stając twarzą w twarz ze śmiercią. Sam nauczył się polować i zdobył trofea oraz blizny, które dowodziły jego dokonań. Nawet zakrwawiony oczodół był trofeum — dowodem na to, że nawet mimo urodzenia się z wadami, nigdy się nie poddał.

Rengar rzucił się na ojca i rozpruł go od szyi przez cały brzuch. Najkrwawsi łowcy plemienia ukoronowali go ognistymi różami, dekorując go nowym wodzem.

Jednakże Rengar nie potrzebował aprobaty swojej wioski. Pragnął tylko adrenaliny szalejącej w jego żyłach podczas pościgu za ofiarą. Rengar opuścił wioskę, nie zatrzymując się, aby zabrać trofeum z pozostałości Ponjafa — wódz nie był wart zapamiętania. Zamiast tego postanowił odnaleźć i zabić istotę z Pustki, która próbowała go oślepić.

Nie robił tego, aby zadowolić mieszkańców wioski, ale po to, aby zadowolić siebie.

Zwierzyna Edytuj

Rengar poczuł krew, zanim zobaczył martwych ludzi. Mniej więcej sześciu — ciężko było określić dokładnie ze względu na liczbę kawałków, na jakie zostali rozerwani. Ich miecze były rozrzucone po polanie, równie bezużyteczne co tępe sztućce.

Ukucnął, aby polizać krew na ziemi.

Zimna na języku. Wciąż słodka, lecz jednocześnie z gorzkim posmakiem żelaza.

Została przelana niecałą godzinę temu.

Obracając jedną z oderwanych kończyn w dłoni, Rengar zauważył strugę zielonkawej śliny, która zwisała w miejscu, w którym ramię zostało oderwane od reszty ciała. Uniósł kikut i powąchał go. Ślina cuchnęła paskudnie, jak zwłoki, które przegniły w stosie odchodów. Samo przybliżenie jej do nosa sprawiło, że Rengar chciał zwymiotować, ale miał odporny żołądek.

Uśmiechnął się szeroko. Stworzenie, które zadało te rany, będzie łatwe do wytropienia.

Rengar obserwował z zarośli, jak ostrogrzbiet ogryzał czaszkę starca, a następnie zmiażdżył ją w zębach. Zawył rozczarowany, zdecydowanie niezadowolony z braku chrupkości.

Olbrzymia, czworonożna bestia przeszła przez namiot starca, miażdżąc go jednym krokiem, a następnie rozdzierając płótno.

Odrzuciła leże mężczyzny i zawyła z zadowolenia, a Rengar usłyszał krzyk młodego chłopca.

Mały.

Przerażony. Dobry strach. Pyszny strach.

Pora jeść. Pora uciszyć krzyki. Pora...

Ból.

Ból w karku. Ostry i gorący. Coś ugryzło? Nie. Kolejny ból, a po nim kolejny. Szybkie dźgnięcia. Coś z bronią. Coś, co chce walczyć.

Może coś znacznie smaczniejszego.


Rengar trzymał w dłoni szablę kirai, gdy ostrogrzbiet próbował go zrzucić, szamocząc się na boki. Drugą dłonią sięgnął po nóż i raz za razem dźgał nim skórę bestii. Wiedział, że w ten sposób jej nie zabije, ale przynajmniej wywoła u niej krwotok. Zamieszanie.

A przy odrobinie szczęścia także panikę.

Ostrogrzbiet padł na brzuch i obrócił się, porywając ze sobą Rengara. Był szybki — znacznie szybszy, niż Rengar spodziewał się po tak wielkiej bestii. Ledwo starczyło mu czasu, aby wyjąć swoje ostrza i odskoczyć.

Walczący stanęli na nogach. Krew ściekała po łuskach bestii. Każda z nich była tak ostra, że mogła z łatwością odciąć kończynę. Połączone łuski tworzyły praktycznie niemożliwy do przebicia pancerz i jednocześnie były tysiącem niewielkich ostrzy. Bestia okrążyła Rengara, wciągając powietrze. Rengar wiedział, że nigdy nie wygra w bezpośredniej walce. Potwór był za duży, za szybki i za silny.

Wszystkie blizny na ciele nauczyły Rengara sekretu polowania. Nie chodziło o bycie silnym. Chodziło o to, aby wiedzieć, kiedy się wycofać, a kiedy atakować.

Teraz? Trzeba się wycofać.

Wybiegł z wioski i skierował się w stronę wysokiej trawy, która ją otaczała. Ostrogrzbiet rzucił się za nim w pościg, jego łapy dudniły o ziemię. Rengar słyszał go za plecami. Wkrótce mógłby się ukryć w trawie, ale ostrogrzbiet dopadnie go na długo przed tym.

Potrzebował tylko kilku sekund więcej.


Jednooki Vastajanin będzie pyszny. Jest tylko jedna rzecz smaczniejsza od czegoś młodego: coś, co właśnie próbowało cię zabić.

Zmiażdżyć kocią bestię przed jedzeniem? Nie. Lepiej połknąć w całości i czuć, jak szamocze się coraz słabiej, by w końcu przestać.

Otworzyć szczękę. Ugryźć, poczuć ciepłą krew...

Potknięcie. Upadek. Co?

Jakaś broń — trzy kule związane kawałkiem skóry — owinięta wokół nóg.

Źle.

Cóż. Łatwo się uwolnić. Ale kocia bestia zniknęła. Tylko lekki szelest wysokiej trawy wskazuje, gdzie się udała.

Pędzę za nią. Kocia bestia: mała, przestraszona.

Ja: duży, szybki.

Będę deptał wysoką trawę, dopóki...

Ból.

Ciepło spływające po tylnych nogach. Skąd? Z tyłu?

Nie ma kociej bestii. Znowu uciekła.

Ból. Nowy ból w boku. Denerwujące. Żaden problem. Tylko denerwujące.

Zacznę uciekać. Nieważne, w którą stronę. Oddalę się. Zmienię pozycję.

Odwrócę się. Gdzie Vastajanin? Może uciekł. Może się ukrywa, czeka.


To była najlepsza część. Niewidzialny w wysokiej trawie. Jego ofiara była ostrożna, ale nie dość mądra, żeby się bać.

Przelotna cisza przed atakiem. Zanim ofiara się zorientowała, jak bardzo była bezsilna. Przed wyciem z bólu, krwią, adrenaliną i radością.

Rengar odchylił głowę do tyłu i zaryczał.

Skąd dochodzi ryk? Brzmi, jakby dochodził zewsząd. To nie ryk gniewu. To nie ryk strachu.

Podekscytowanie.

Coraz bliżej.

Nie. To był błąd. Na otwartą przestrzeń. Biegiem. Szybko.

Trudno oddychać. Czemu?

Rana w boku. Głębsza, niż się wydawała? Gardło mokre. Krztuszę się. Krew.

Nie zwalniać.

Gdzie jest wioska? Tam? Nie. W drugą stronę.

Vastajanin nadal ryczy. Wciąż się zbliża.

Biegiem. Nieważne gdzie. Tylko b...

Przebłysk metalu. Zimne powietrze wieje na brzuch.

Nie, wnętrze brzucha.

Czuję, jak staję się lżejszy. Coś mokrego i ciężkiego uderza o ziemię. Dużo mokrych i ciężkich rzeczy.

Patrzę w tył. Flaki. Płyny. Szlak czerwieni i zieleni.

Ból. Kłujący ból, pulsujący ból, dźgający ból. Wszędzie.

Nie mogę wytrzymać. Nogi się uginają. Oddycham ciężko. Słyszę zbliżające się kroki.

Odgłos noża wysuwającego się z pochwy.

Czuję coś. Coś nowego. Coś okropnego. Nie głód, gniew czy radość.

Strach.

Rengar zbliżył się do leżącego ostrogrzbieta, który wymachiwał nogami, podczas gdy krew wylewała się z niego przez szerokie rozcięcie na brzuchu. Jego oczy były rozszerzone.

Jakie trofeum zabrać? Czaszkę? Grzywę?

Potwór podniósł głowę i zaczął kłapać paszczą z gniewu lub oszołomienia.

Rengar się uśmiechnął. Zęby potwora były ostre. Gładkie.

Jeden z nich będzie imponującym dodatkiem do  naszyjnika.

Stara Edytuj

Łowca Rengar na każdej ze ścian swojej siedziby wiesza głowy, rogi, szpony i kły najgroźniejszych stworzeń Valoranu. Mimo iż kolekcja jest pokaźna, Rengar pozostaje niezadowolony i niestrudzenie poszukuje wspanialszej zwierzyny. Z wielką atencją podchodzi do polowań, analizuje ofiarę i przygotowuje się do konfrontacji z potworem, którego nigdy nie udało mu się pokonać.

Rengar nie zna swoich rodziców. Wychował go człowiek, legendarny łowca. Był idealnym uczniem, chłonął wiedzę przekazywaną przez nowego ojca, a naturalne instynkty łowieckie wspomagały naukę. Zanim Rengar osiągnął dojrzałość, usamodzielnił się i zagarnął dla siebie spore terytorium. Wzdłuż granic włości umieszczał czaszki zabitych ofiar – ostrzeżenie dla potencjalnych agresorów. Sądził, że spełni się jako władca, ale zamiast tego narastał w nim niepokój. W jego królestwie nie było stworzenia, którego nie byłby w stanie z łatwością upolować. Rengar, pozbawiony godnych siebie przeciwników, podupadł na duchu. Zaczął się obawiać, że już nigdy więcej nie poczuje emocji płynących z polowania. I właśnie w chwili gdy porzucił wszelką nadzieję, pojawił się  potwór. Było to straszliwe, obce stworzenie, które nie przystawało do tego świata. Wyposażone w szpony przypominające kosy, pożerało wszystkie zwierzęta, które stanęły mu na drodze. Rengar, rozochocony tym, że w końcu znalazł godnego siebie rywala, przygotował pośpiesznie zasadzkę. Jego oponent okazał się potężniejszy niż jakakolwiek istota, z którą wcześniej się mierzył. Ich pojedynek był zacięty, obie strony doznały poważnych obrażeń. Rengar stracił oko, ale najdotkliwiej ucierpiała jego dusza. Po raz pierwszy nie udało mu się zabić ofiary. Co gorsza, jego rany były na tyle poważne, że musiał się wycofać. Przez kilka następnych dni balansował na granicy życia i śmierci. Mimo iż skręcał się z bólu, poczuł radość. Rozpoczęło się polowanie. Uznał, że skoro na świecie żyją tak potężne istoty, to on je znajdzie i przerobi na trofea. Z kolei potwór, z którym stoczył walkę, był zdobyczą, którą chciał się delektować. Na największej ścianie swojej siedziby zarezerwował miejsce na jego czaszkę. Stałaby się ona najcenniejszym okazem w jego kolekcji.

Poluj na słabych, a przetrwasz; poluj na silnych, a będziesz żyć. Rengar

Cytaty Edytuj

Przy wyborze
  • „Tej nocy idziemy polować.”  p
Żart
  • „Hm... Wszystkie te trofea... Potrzebować będę większej kryjówki!”  p
  • „Cóż za rozlew krwi... Czuję się tu wybornie!”  p
Prowokacja
  • „Bije w tobie serce wojownika, wezmę je!”  p
  • „Tobie należy się ponieść godną śmierć, mnie tobie ją zadać!”  p
Atak
  • „To godna nagroda.”  p
  • „Nic się nie uchowa.”  p
  • „Wysiepie sobie pamiątkę...”  p
  • „Kolejna zdobycz do kolekcji.”  p
  • „Ich głowy przyozdobią moją ścianę.”  p
  • „Pośrednie stworzenie.”  p
  • „Zobaczmy na co ich stać.”  p
Ruch
  • „Kroczę ścieżką zabójcy.”  p
  • „Szukam tylko najsilniejszych.”  p
  • „Podążaj ich śladem.”  p
  • „Wygoda rodzi słabość.”  p
  • „Prawdziwy myśliwy nigdy nie spocznie.”  p
  • „Ach... Zapach ofiary.”  p
  • „Potwory mają siać strach...”  p
  • „Atakuj, kiedyś gotów.”  p
  • „Jest myśliwy i jest ofiara.”  p
  • „Czyją głowę mam sobie wybrać?”  p
Przy kupnie  Kościany Naszyjnik
  • „Każde trofeum to zwycięstwo.”  p
  • „Pamiętam każdą ofiarę.”  p
Przy zdobyciu trofeum
  • „Zdobycze polowania.”  p
  • „Nigdy nie wracam z pustymi rękoma.”  p
  • „To świadectwo moich podbojów.”  p
  • „To tylko przedsmak.”  p
  • „Wspaniała kolekcja.”  p
  • „Więcej ofiar, więcej nagród!”  p
  • „A za mną tylko trakt z ciał.”  p
  • „Cóż za wspaniałe polowanie!”  p
Przy użyciu  Ryk Bojowy
  • „Dalejże!”  p
  • „Do boju!”  p
Przy użyciu  Rzut Bolą
  • „Nie tak szybko!”  p
  • „Wolniej!”  p
  • „Nie smuć się!”  p
  • „Łatwa ofiara!”  p
Przy użyciu  Zew Łowów
  • „Hree... Słuchaj...”  p
  • „Hm... Skup się...”  p
Kiedy  Kha'Zix zniknie w czasie trwania  Zew Łowów
  • „Widzę cię, nędzniku!”  p
  • „Znalazłem cię, bestio!”  p

RozwójEdytuj

Obrazy Edytuj

  • Grafika koncepcyjna Rengara (w wykonaniu Paula Kwona)
  • Pierwszy podstawowy portret Rengara
  • Model Rengara (w wykonaniu Leroya Straussa)
  • Model 3D Rengara (w wykonaniu Leroya Straussa)
  • Model Rengara Łowcy Głów (w wykonaniu Leroya Straussa)
  • Model Nocnego Łowcy Rengara 1 (w wykonaniu Cody'ego Bunta)
  • Model Nocnego Łowcy Rengara 2 (w wykonaniu Cody'ego Bunta)
  • Koncept Rengara (Nowy Świt)

Stare umiejętności Edytuj

Niewidoczny Drapieżnik (Bierna)

Zasięg: 725
Rengar.Niewidoczny Drapieżnik

Niewidoczny Drapieżnik: Gdy Rengar znajduje się w zaroślach lub jest zakamuflowany, zyskuje premię do zasięgu ataków podstawowych, powodując, że doskakuje on do celów w zasięgu. Ten efekt trwa 0,5 sekundy po opuszczeniu zarośli lub po wyjściu z ukrycia. Niewidoczny Drapieżnik działa niezależnie od tego, czy cel ma wizję na nim. Skacząc, gdy Rengar ma 0 ładunków Zaciekłości, generuje mu 1 ładunek.

RengarSquare

Zaciekłość: Rengar generuje ładunki Zaciekłości, gdy użyje podstawową umiejętność. Gdy osiągnie 4 ładunki Zaciekłości jego następna podstawowa umiejętność będzie wzmocniona i może zostać użyta niezależnie od czasu odnowienia podstawowej. Rengar otrzymuje 30 / 40 / 50% premii do prędkości ruchu na 1,5 sekundy i zużywa wszystkie ładunki Zaciekłości. Ponadto 7 sekund po opuszczeniu walki Rengar traci wszystkie zebrane ładunki Zaciekłości.

Bonetooth Necklace

Kościany Amulet: Rengar zbiera trofea, gdy w ciągu 1,5 sek od zadania ostatnich obrażeń przeciwnik zginie. Rengar może zdobyć tylko jedno trofeum z każdego przeciwnika. Oprócz tego możne zdobyć dodatkowe trofeum z zadania Łowy Rozpoczęte!.

1 zabójstwo

  • Premia do obrażeń ataku: 1 (+1% premii do obrażeń ataku)

2 zabójstwa

  • Premia do obrażeń ataku: 3 (+3% premii do obrażeń ataku)

3 zabójstwa

  • Premia do obrażeń ataku: 7 (+7% premii do obrażeń ataku)

4 zabójstwa

  • Premia do obrażeń ataku: 13 (+13% premii do obrażeń ataku)

5 zabójstw

  • Premia do obrażeń ataku: 20 (+20% premii do obrażeń ataku)

Głowa Kha'Zixa

  • Premia do obrażeń ataku: 30 (+30% premii do obrażeń ataku)

Szczegóły

Celowanie

Niewidoczny Drapieżnik to efekty przy trafieniu będący ślizgiem.

Efekty przy trafieniu

Dodatkowe informacje

  • Rengar nie doskoczy jeśli cel znajduje się w zasięgu jego ataku.
  • Rengar może używać umiejętności w czasie skoku (wyjątkiem jest  Rzut Bolą, która ma małe opóźnienie w zależności od tego czy rzucił ją przed czy po momencie, gdy znajduje 0.25 sekundy od celu).
  • Niewidoczny Drapieżnik zostanie usunięty natychmiast po użyciu  Błysku.

Dzikość (Q)

Zasięg: 450 · Czas: 4 sek.
Rengar stare Q

Aktywna: Rengar tnie wszystkich wrogów na obszarze w kształcie łuku, po czym przebija wszystkich wrogów w lini, zadając obrażenia fizyczne za każde trafienie.

  • Obrażenia fizyczne za każde trafienie: 30 / 50 / 70 / 90 / 110 (+20 / 30 / 40 / 50 / 60% premii do obrażeń ataku)
  • Całkowite obrażenia fizyczne: 60 / 100 / 140 / 180 / 220 (+40 / 60 / 80 / 100 / 120% premii do obrażeń ataku)
Rengar stare Q2

Efekt zaciekłości: Każde uderzenie zadaje 100 pkt. obrażeń (+110% premii do obrażeń ataku).

Jeśli umiejętność zostanie użyta poza maksymalnym zasięgiem, Rengar skacze naprzód, zwiększając zasięg przebijającego ataku. Jeśli umiejętność zostanie użyta w trakcie skoku, aktywuje się natychmiast po jego zakończeniu.

Szczegóły

Celowanie

Dziskość to umiejętność mierzona z elementem ślizgu.

Obrażenia

Efekty czarów

Tarcze czarów

Bitewny Ryk (W)

Zasięg: 450 · Czas: 20 / 18 / 16 / 14 / 12 sek.
Rengar.Bitewny Ryk

Aktywna: Rengar zadaje pobliskim wrogom obrażenia magiczne i leczy 50% obrażeń otrzymanych przez ostatnie 1,5 sekundy.

  • Obrażenia magiczne: 50 / 80 / 110 / 140 / 170 (+80% mocy umiejętności)
Rengar.Wzmocniony Bitewny Ryk

Efekt zaciekłości: Dodatkowo zadaje 40 + (10 × poziom) (+80% mocy umiejętności) obrażeń magicznych i usuwa działające efekty kontroli tłumu.

Szczegóły

Celowanie

Bitewny Ryk to umiejętność obszarowa będąca pół-ulepszeniem.

Obrażenia

Efekty czarów

Tarcze czarów

  •  Tarcze czarów blokują obrażenia, ale blokują odporności Rengara na efekty kontroli tłumu.

Rzut Bolą (E)

Zasięg: 1000 · Czas: 10 sek.
Rengar.Uderzenie Bolą

Aktywna: Rengar rzuca bolą zadając obrażenia fizyczne i  spowalniając na 2,5 sekundy pierwszego trafionego przeciwnika.

  • Obrażenia fizyczne: 55 / 100 / 145 / 190 / 235 (+70% premii do obrażeń ataku)
  • Spowolnienie: 30 / 45 / 60 / 75 / 90%
Rengar.Wzmocnione Uderzenie Bolą

Efekt zaciekłości: Zadaje 35 + (15 × poziom) (+70% premii do obrażeń ataku) i  unieruchamia cel na 1,75 sekundy.

Szczegóły

Celowanie

Rzut Bolą to umiejętność mierzona.

Obrażenia

Efekty czarów

Pocisk

Tarcze czarów

Zew Łowów (R)

Czas: 130 / 100 / 70 sek.
Rengar.Zew Łowów

Aktywna: Rengar zyskuje 40% prędkości ruchu oraz prawdziwe widzenie na najbliższym wrogim bohaterze na 12/16/20 sekund.

Po pierwszych 2 sekundach Rengar ukrywa się pod kamuflażem i może skoczyć na wroga, nie znajdując się w zaroślach. Skok na najbliższego bohatera kończy się trafieniem krytycznym.

Atak albo użycie większości umiejętności kończy Zew Łowów.

  • Zasięg prawdziwego widzenia: 2000 / 3000 / 4000 jednostek

Szczegóły

Celowanie

Zew Łowów to pół-ulepszenie.

Tarcze czarów

Przypisy