Fandom

League of Legends Wiki

Freljord

1,521stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Freljord jest miastem-państwem na tundrze w północnej części Valoranu.

Freljord.jpg

Opis Edytuj

„Freljord, dom dla niektórych, grób dla większości. Mniejsze plemiona usiłowały zapanować nad tą zamarzniętą krainą przez tysiąclecia – nikomu się nie udało. Teraz, pojawiła się trójka przywódców, którzy podporządkowali sobie pomniejsze klany. Burze wojny zasłonią niebo, gdy zetkną się ich drogi. Ale gdy walka dobiegnie końca, zostanie tylko jedno plemię, do władania tą ziemią.”

Freljord jest bardzo niegościnnym miejscem. To górzysty teren pokryty śniegiem, lodem oraz jest domem dla niezliczonych burz lodowych. Podróżowanie jest niebezpieczne, szczególnie, kiedy jest bardzo zimno. Niektórzy dość często twierdzą, że spędzili tam całe swoje życie. Na tym terenie występuje jedna wichura znana w Freljordzie – Gelid Vortex. To lodowy, wirujący maelstrom występujący na półkuli północnej Runeterry. W tych niegościnnych warunkach żyją Poro – przyjaźnie nastawione zwierzątka z wyglądu przypominające owce i mające ogromne języki.

Lokalizacje Edytuj

Na dzień dzisiejszy znamy kilka lokalizacji w Freljordzie. Rakelstate to wioska, w której żyje plemię Lodowej Derwiszy oraz ma status stolicy Freljordu. Gelod Vortex to potężny maestrom położony w północnej części i otoczony górami. Wioska Ursinów znajduje się niedaleko owego wiru w masywie górskim. Góry Ironspike to pasmo górskie, które otacza lodową krainę od strony południowej oraz jest miejscem zamieszkania AniviiAnivii. Avarosański Iceflow Glacier mieści się obok Gelodu Vortexu w Górach Ironspike. Howling Abyss to punkt orientacyjny, w którym Zrodzeni z Lodu obalili swoich prześladowców – Mroźnych Obserwatorów oraz jednym z Pól Sprawiedliwości Instytutu Wojny.[1] Lokfar jest półwyspem zlokalizowanym prawdopodobnie w północnej części krainy.

Kultura Edytuj

Plik:Rakelstake.png

Freljordczycy zostali niegdyś podzieleni w wyniku "Wojny Trzech Sióstr", gdzie mieszkańcy zostali rozdzieleni i generacyjnie odizolowani. Region został podzielony na trzy części pomiędzy plemiona: "Lodowej Łuczniczki", "Lodowej Derwiszy" i "Zimowego Szponu". Z biegiem lat plemiona walczyły między sobą coraz rzadziej, a powodów związanych z podziałem są przez większość zapomniane. W tym momencie na czele klanów stoją księżniczki: Ashe, Lodowa ŁuczniczkaAshe, Lodowa Łuczniczka, Lissandra, Lodowa DerwiszaLissandra, Lodowa Derwisza i Sejuani, Furia ZimySejuani, Furia Zimy. W obecnej sytuacji, kiedy zostali koronowani KrólowaKrólowa i KrólKról, Freljordczycy zaczęli powoli się jednoczyć i naprawiać więzi pomiędzy wszystkimi plemionami. Żyjące tutaj istoty kiedyś ograniczane i odosobnione jak Yeti i Ursinowie, w końcu otrzymali swoje głosy w stolicy kraju. Ponadto w ramach sojuszu ustanowionego przez ich zagranicznego Króla, plemiona barbarzyńców z północnych ziem Valoranu zaczęły migrować do lodowej krainy, aby stworzyć i ingerować w wspólną kulturę społeczeństwa Freljordu.

Frakcje Edytuj

Freljord crest.png

Herb Freljordu

Freljord to miejsce niekończących się konfliktów od czasów wybuchu "Wojny Trzech Sióstr". Pomimo, że ten kraj jest suwerenny, to przywódcy plemienni nadal walczą o jak najlepsze dobro dla swojego ludu. Obecnie największe wpływy mają trzy plemiona:

  • ProfileIcon Avarosan.png Avarosan – plemię lojalne wobec swojej Królowej AsheKrólowej Ashe. W przeciwieństwie do "Zimowego Szponu", Avarosanie są pokojowo nastawieni i skupiają się bardziej na rolnictwie niż na walce, choć potrafią sami się bronić. Wzrost znaczenia Ashe we władzy rozpoczął się, kiedy księżniczka Lissandra, Lodowa Derwisza uznała ją za sojusznika. Po czym nawiązała pokojową relację z Tryndamere'mTryndamere'm – wysokim wodzem plemion barbarzyńskich. Wkrótce również AniviaAnivia przyłączyła się do kampanii zjednoczenia kraju w "pokojowy sposób". W chwili, kiedy Freljord stał się miastem-państwem, Ashe została Królową, Tryndamer królem, a NunuNunu ich Ligowym emisariuszem. W sojuszu z plemieniem Avarosan jest także BraumBraum i GragasGragas.
  • ProfileIcon Winter's Claw.png Zimowy Szpon – plemię prowadzone przez okrutną SejuaniSejuani. Kiedy się urodziła, mistycy uważali, że będzie suwerenna Freljordowi i ona wierzyła w proroctwo aż do dnia dzisiejszego. W dniu dwudziestych urodzin, Sejuani zadeklarowała swojemu ludowi, że jest w stanie prowadzić ich do wojny z innymi plemionami o całą krainę. Napada na wioski, z których grabi ze wszystkich możliwych zasobów i oszczędzając jedynie tych, którzy dobrowolnie dołączą się do jej armii. Jej najważniejszym osiągnięciem jest stworzenie sojuszu pomiędzy jej plemieniem a nowym wodzem niedźwiedzi, VolibearemVolibearem. Wraz z nią w sojuszu są także OlafOlaf i UdyrUdyr.
  • ProfileIcon Frostguard.png Mroźna Straż – tajemnicza frakcja, która nie jest związana z Avarosanem ze względu na ich liderkę – LissandręLissandrę. Tak naprawdę według zapisków Ligi jest ona Wiedźmą Lodu w przebraniu i tworzy z członków plemienia w wiernych sługusów, pomimo iż Freljordczycy uważają tę grupę za starożytnych opiekunów chroniących od zła. Dodatkowo, przywódczyni zawiązała pakt z TrundlemTrundlem. W zamian za jej lodową maczugę, Król trolli obiecał jej sojusz i potężną armię.

Demografia Edytuj

W tej krainie znajduje się miasto zwane Rakelstake zamieszkane przez plemię Lodowej Derwiszy.[2] Niektórzy uważają, że właśnie to miasto jest stolicą tego miasta-państwa.

Polityka Edytuj

Noxus Edytuj

W świetle zabezpieczeń jakich dokonała Liga wobec Freljordu – a w konsekwencji i barbarzyńców, Noxus wydał rozkaz "ustąpienia" do wojsk, które zostały wysłane do tej krainy mające Kampanię Pacyfikacji Barbarzyńców. Sama Katarina, Złowieszcze OstrzeKatarina, Złowieszcze Ostrze dostarczyła wiadomość żołnierzom i stwierdziła, że Noxus powinien dostosować się do zasad Ligi, lecz nie powinien zapomnieć o zbrodniach, do których dopuściło się tamtejsze plemię.

Demacia Edytuj

Demacia i jej ludność również jest w drobnym konflikcie z Freljordem, ale nie aż tak bolesnym jak w przypadku Noxus i ich "pacyfikacja" barbarzyńców z północy. AsheAshe i TryndamereTryndamere bardzo krytykowali Demacię, za brak reakcji w czasie kampanii Noxus. Celem Demacii jest ochrona terytorium i nieingerowanie w tamtejsze konflikty, pomimo że ich północne tereny są także najeżdżane przez barbarzyńców. Oba miasta-państwa mają duże zaległości w zakresie dyplomacji a do dnia dzisiejszego są wobec siebie nieufni.

Historia Edytuj

Era Mroźnych Obserwatorów Edytuj

Lissandra OriginalSkin.jpg
„Wyjąca Otchłań. Bezdenna szczelina lodowcowa otoczona pradawną fortecą wyciętą w lodowcu. Nikt nie pamięta, kto stworzył to miejsce. Nikt nie zna jego przeznaczenia. Nikt, poza mną. Na długo przed AsheAshe i SejuaniSejuani, zanim magia strzaskała porozbijane szczyty, zanim pustynia pochłonęła Shurimę, trwały czasy Trzech Sióstr. Byliśmy wtedy tak młode; Avarosa, Serylda i ja, LissandraLissandra. Wtedy żyli tu Mroźni Obserwatorzy. Nie wiem, skąd nadeszli, ale mieli ogromną moc. Wręczyli nam dary, podzielili się magią, dali nieśmiertelność. Nazwali nas "Zrodzonymi z Lodu". W zamian my daliśmy im wszystko czego zażądali. Tę potężną twierdzę, ogromne imperium, naszą lojalność. Nie była to wygórowana cena. Avarosa jednak miała inny pogląd. Jak rozpieszczone dziecko domagała się wolności. Prawa wyboru. Zasiała ziarna buntu i zdrady. Wszystko wydarzyło się w tym miejscu. Po jednej stronie Mroźni Obserwatorzy, po drugiej Avarosa i jej horda Zrodzonych z Lodu. Wielu Zrodzonych z Lodu poległo tamtego dnia, ale w końcu... Obserwatorzy zostali pokonani. Avarosa wtrąciła ich wyjących do otchłani... Nigdy jej nie wybaczyłam... Nadejdzie czas mojej zemsty. Ale to już zupełnie inna historia...”
— Lissandra opowiadająca o Howling Abyss

Królestwo podzielone, przebudzenie zła Edytuj

Anivia OriginalSkin.jpg

Kiedy Anivia, KriofeniksAnivia, Kriofeniks się odrodziła była świadkiem, kiedy Freljord był jednym, wielkim królestwem. Chroniła je z dumą z całych sił, lecz niestety pokój nie mógł trwać wiecznie. Po śmierci króla i królowej, kraina została pod opieką trzech księżniczek, lecz każda z nich chciała samodzielnie panować nad państwem i wywołały legendarną "Wojnę Trzech Sióstr".

Anivia była świadkiem tamtych dni i starała się zatrzymać wojnę przed zamienieniem narodu w kompletną ruinę i historię. Na dodatek, do tej potyczki dołączyło się potężne, starożytne złopotężne, starożytne zło. Kriofeniks czuł, że czysta magia ziemi zaczyna być zanieczyszczona przez nią samą, a jeśli to się dokona do końca, wtedy również ona się zmieni i stanie po stronie zła. Od tego momentu rozpoczęła swoją podróż, gdzie jej celem jest ponowne zjednoczenie Freljordu i zniszczyć źródło ciemności.

Wybranka Avarosy Edytuj

Ashe OriginalSkin.jpg

Królowa FreljorduKrólowa Freljordu nie doświadczyła czasu dzieciństwa. Podobnie jak inne osoby żyjące w Freljordzie, doświadczyła trudności w czasach młodości.

Kiedy miała piętnaście lat, matka Ashe została zabita w czasie najazdu i musiała wziąć na siebie liderkę plemienia Lodowej Łuczniczki. W czasie jej rządów mówiła do plemienia przez żądania i kar zamiast jako pośredniczkę pokoju. Jej wojownicy nie akceptowali tego i planowali ją zamordować.

Oni uderzyli, kiedy Ashe uczestniczyła w rutynowym polowaniu, ale ich plan pokrzyżował krzyk ostrzegawczy wielkiego jastrzębia. Ashe zauważyła, że jej członkowie plemienia zbliżają się do niej z wyciągniętymi mieczami. Przytłoczona liczebnie i siłowo, Ashe uciekała przez wiele godzin. Znalazła się daleko i głęboko w nieznanym terytorium i dodatkowo zgubiła broń w czasie ucieczki. Po chwili ponownie usłyszała krzyk jastrzębia, Ashe znalazła się na polanie, na której znalazła ptaka siedzącego na kamieniach starożytnego freljordzkiego kopca. Kiedy spojrzała się na niego ostatni raz, drapieżnik zapiszczał i odfrunął. Zbliżywszy się do kopca, dziewczyna wyczuła mroźny oddech oraz nienaturalny chłód przeszywający do kości. Kamień na samym szczycie kopca został oznaczony jedną runą z napisem Avarosa.

Zabójcy dotarli do polany, gdzie w tym momencie Ashe podniosła kamień runiczny, w celu znalezienia jakieś broni i odkryła ozdobny łuk wyrzeźbiony z lodu. Chwyciła go i wyrwała go z miejsca spoczynku. Zimno zaczęło płynąć z zaczarowanej broni do Ashe budząc ogromną moc, która zawsze w niej żyła. Wzięła łuk i przez czysty instynkt oraz strzały czystego lodu wypełnione wolą tworząc mroźne rześkie powietrze. Z jednej lodowej salwy zakończyła powstanie, po czym ostrożnie przywróciła kopiec do pierwotnego stanu, z którego dostała do Avarosy prezent i wróciła do domu. Plemię od razu rozpoznało legendarną broń w dłoni łuczniczki jako błogosławieństwo od starożytnej freljordzkiej królowej.

Z kokardą Avarosy i jej wizji pokojowego zjednoczenia, plemię Ashe szybko rosło stając się największym w Freljordzie. Teraz znani jako Avarosanie, stoją razem w przekonaniu, że kiedyś zjednoczony Freljord znów będzie wielkim narodem.

Bitwa na Tundrze Edytuj

Ashe FreljordLoading.jpg

Ashe, Lodowa ŁuczniczkaAshe, Lodowa Łuczniczka prowadziła eskadrę elitarnych łuczników, w tym jej najbliższych, aż wpadli w potworną zimową zamieć pod koniec tygodniowych walk z innym plemieniem. Po wichurze, Ashe została otoczona przez poszarpane ciała wrogów i przyjaciół. Jedynie boska opatrzność oszczędziła ją od wirujących odłamków lodu, a jej włosy przyjęły barwę arktycznej tundry. Po tym dniu Ashe nigdy więcej nie założyła swojego tradycyjnego freljordzkiego białego stroju zwycięstwa (skórka Ashe z Freljordu).[3]

Nowy Szpon Edytuj

Sejuani OriginalSkin.jpg

SejuaniSejuani urodziła się w ubóstwie a wychowała w barbarzyństwie. Podczas gdy inni poddawali się surowości Freljordu, ona hartowała się dopóki ból nie stał się siłą, głód zachętą, a mróz sojusznikiem w eliminowaniu słabych. Przez swoje trudy nauczyła się, że by przeżyć w nieskończonej zimie, trzeba stać się równie zimnym i bezlitosnym. W oczach Sejuani jej zwolennicy albo mieli siłę, by przetrwać, albo prawo, by umrzeć. Gdy podbiła Freljord, wiedziała już, że tylko ci, którzy przetrwają, stworzą nację, która rzuci resztę na kolana.

Gdy była dzieckiem, przywódczyni Zimowego Szponu patrzyła bezczynnie, jak liczba członków jej plemienia topnieje. Zimno i głód zabrały wszystkich, prócz tych najbardziej odpornych. Jako jedyna z rodzeństwa dożyła dziesięciu lat, co przekonało Sejuani, że i ona zginie marną śmiercią. W rozpaczy szukała duchowych wskazówek u mistyków swojego plemienia. Lecz widząca nie przepowiedziała jej śmierci. Zamiast tego powiedziała, że pewnego dnia Sejuani podbije i zjednoczy podzielone plemiona Freljordu.

Przepełniona absolutną wiarą w swoje przeznaczenie, Sejuani zmusiła się do nadludzkich wysiłków, co zabiłoby każdego, kto nie posiadał jej woli przetrwania. Wędrowała przez zamiecie bez żywności i odzieży i trenowała, a lodowate wiatry chłostały jej ciało. Walczyła z najsilniejszymi wojownikami plemienia do chwili, dopóki nogi nie zaczęły odmawiać jej posłuszeństwa. Gdy stanęła na czele plemienia, nakazała swoim wojownikom iść za swoim przykładem. Pod jej panowaniem plemię urosło w siłę, jaka dotychczas była dla niego niedostępna.

Jeździec Yeti Edytuj

Nunu OriginalSkin.jpg

NunuNunu ma tylko mgliste wspomnienia dotyczące rodziców i okresu, zanim stał się członkiem plemienia Mroźnej Straży. Ciekawość świata i czułe serce Nunu sprawiały, że ciągle podpadał starszym plemienia; chłopak marzył o miejscach leżących dalej niż sięgał cień cytadeli plemienia. Ku frustracji opiekunów czasem udało mu się odwiedzać takie miejsca. Nunu został w końcu czeladnikiem poskramiacza plemienia i miał opiekować się jego zwierzętami.

Mroźna Straż posiadała całą menażerię stworzeń z Freljordu, ale najbardziej wyjątkowym okazem był yeti: nietypowe, magiczne stworzenie o ogromnej sile. Poskramiacz bestii przekazał Nunu, że tylko dieta z roślin i regularne biczowanie sprawia, że yeti jest potulne; jednak im więcej czasu młodzian spędzał z istotą, tym bardziej przekonywał się, że nie jest ona dzikim potworem.

Kiedy dostrzegł, że jego nowy przyjaciel WillumpWillump robi się coraz słabszy i bardziej chory, zaczął przemycać mu mięso. Dzień po dniu Willump stawał się coraz silniejszy, ale nie czyniło go to bardziej dzikim. Nunu miał nadzieje przekonać mistrza bestii, że yeti nie jest groźny, ale nie miał ku temu okazji. Kiedy przyniósł Willumpowi kolejny posiłek, zauważył, że przyjaciel zniszczył swoją klatkę oraz zostawił prymitywny rysunek, będący pożegnaniem. Nunu bez wahania ruszył w dzicz w poszukiwaniu towarzysza.

Kiedy w końcu dogonił Willumpa, ten otoczony był przez poskramiacza oraz grupę wojowników Mroźnej Straży. Obawiając się, że skrzywdzą oni jego przyjaciela, Nunu rzucił się między yeti a bicz swego przełożonego, jednak ten nie zawahał się go użyć. Kiedy ponownie uniósł broń, Willumpa ogarnął gniew. Rozwścieczyło go jednak niebezpieczeństwo, grożące chłopcu, który był dla niego dobry, a nie to, jak go wcześniej traktowano. Yeti zaatakował i splamił śnieg krwią poskramiacza.

Przerażeni wojownicy plemienia uciekli. Nunu zrozumiał, że nie będzie mógł wrócić do cytadeli. Krzyknął, by Willump uciekał, zanim Mroźni Strażnicy wrócą go zabić, jednak yeti nie chciał zostawić chłopca. Nunu czekał trudny wybór – mógł porzucić przyjaciela i spędzić resztę życia w niewoli Mroźnej Straży lub ruszyć w mroźną dzicz, zostawiając za sobą swój dom. Wybrał jedyną sensowną ścieżkę. Wskoczył na plecy wielkiego yeti i dołączył do jego ucieczki. Ruszyli w szeroki świat, który tak długo był przed nimi zamknięty.

Sojusz z Lodową Derwiszą Edytuj

JoJCoronation.jpg

Koronacja Lissandry w Rakelstake

Jedna z władczyni trzech plemion kontrolujących krainę – księżniczka Mauvole, Lodowa Derwisza została znaleziona martwa w swojej kwaterze w Rakelstake. Starszyzna ustaliła, że to była śmierć z przyczyn naturalnych, do zastrzeżenia tronu i tytułu Derwiszy zarządziła nowa księżniczka – Lissandra. W swoim pierwszym akcie w czasie koronacji zaskoczyła swój lud ogłaszając, że złożyła śluby wierności innej księżniczce – Ashe, Lodowej ŁuczniczceAshe, Lodowej Łuczniczce. Jako powód takiego zachowania podała, że najwyższa pora zjednoczyć cały Freljord pod jednym sztandarem. Słowa Lissandry bardzo poruszyły plemię i ciepło przyjęło wiadomość od nowej przywódczyni plemienia, a starszyzna stanęło po stronie księżniczki. Lecz trzecia z głównych przywódczyń Freljordu – Sejuani, Furia ZimySejuani, Furia Zimy nadal była przeciwko tym planom i odsunęła swój lud od pozostałych. Ten ruch wywołał u pozostałych plemion poruszenie, iż trzecia księżniczka szykuje się do wojny.

Sojusz z Północnymi Barbarzyńcami Edytuj

JojFreljordAlliance.jpg

Kilka tygodni później, skromna populacja Freljordu była zszokowana jak setki barbarzyńców w tym Tryndamere, Król BarbarzyńcówTryndamere, Król Barbarzyńców przybyło, aby złożyć swoją ufność dawniejszej Lodowej Derwiszy, księżniczce Mauvole. Akurat Ashe była obecna na procesji barbarzyńców a później spotkała się z Tryndamere'm i Lissandrą na wspólnej kolacji. Przybycie barbarzyńców jak można było się spodziewać było związanie z powstrzymaniem Sejuani przed podejmowaniem agresywnych działań. Więc wizyta Króla Barbarzyńców nie była bezinteresowna, lecz miała przynieść korzyści dla wszystkich stron. Po długich dyskusjach i spotkaniach trwające tygodniami, w końcu Ashe zaakceptowała ofertę Tryndamere'a, aby połączyć siły z barbarzyńskimi ludami. Ta decyzja spotkała się z głośnym wiwatem ze strony ludów Lodowej Łuczniczki i Lodowej Derwiszy.

Ustanowienie statusu miasta-państwa Edytuj

Po zapoznaniem się z obrotu spraw w Freljordzie, wysoki radny Vessaria Kolminye napisał odezwę do Luminarskiego Klasztoru w Instytucie Wojny, aby ustanowić nowy status państwa-miasta dla północnej krainy Valoranu. Dzięki temu dla Freljordu zwolniono jedno miejsce w Lidze. Wybrani emisariusze musieli przybyć do Instytutu Wojny i oddawać głosy w celu przyjęcia Freljordu jako członka. Nowy kraj musiał również uznać ogólne zasady arbitrażu spraw politycznych.

Kiedyś Freljord składał wniosek o przyjęcie do Ligi, ale oferta została odrzucona ze względu na małą populację, a bez niej nie można było ustalić stabilnej struktury rządowej oraz policji. Lecz ostatnie wydarzenia związane z wybraniem Ashe na przywódcę dwóch zjednoczonych plemion i wzmocnieniem przez siłę i liczebność barbarzyńców Tryndamera, przekonało opinię Radę Kapitału na korzyść.

Koronacja nowej Królowej i Króla Edytuj

JoJCrowning.jpg

W czasie koronacji uczestniczyła także Anivia, KriofeniksAnivia, Kriofeniks

Natychmiast po wniosku Kolminye'a, zjednoczone plemiona koronowały AsheAshe na Królową Freljordu i jednocześnie jest pierwszą, która wstąpiła na tron od czasów wybuchu Wojny Trzech Sióstr, która podzieliła pierwotny lud owej krainy. Według Freljordzkiej tradycji, Królowa musiała wybrać Króla rządzącego u jej boku. Lodowa Łuczniczka wybrała Tryndamere'aTryndamere'a, aby jeszcze mocnej zawiązać układ z ludami barbarzyńskimi. Jako powód wybrania go na to stanowisko, Ashe wyjaśniła, że takie działanie jest dla dobra ludu a nie z romansów. Związek ma jedynie wzmocnić swoje zaangażowania w sojusz. Królowa wybrała również Nunu, Jeździec YetiNunu, Jeździec Yeti na Ligowego Wysłannika Freljordu, stwierdzając, iż Yeti będą również należeć do tego społeczeństwa.

Pierwszego dnia zimy posłannicy plemienia AsheAshe przybyli do obozu SejuaniSejuani, przynosząc w darze Avarosańskie nasiona. Przekaz Ashe był jasny: jeśli Sejuani zjednoczy się z jej plemieniem, Zimowy Szpon nigdy już nie zazna głodu. Dla Sejuani ten dar był zniewagą. Ludzie z plemienia Ashe, drobni i delikatni, woleli zajmować się uprawą ziemi, niż walką. Gardziła nimi bezgranicznie.

Zebrała swoich ludzi i publicznie podpaliła ziarno. Oświadczyła, że miłosierna propozycja Ashe tylko ich osłabi. Pozbawiwszy posłańców ich zapasów, Sejuani odesłała ich z powrotem z wiadomością: „Zimowy Szpon udowodni Avarosianom, że tylko silni zasługują na przetrwanie we Freljordzie”. Podczas gdy ziarno tliło się za ich plecami, Sejuani i jej plemię odjechało, aby wymierzyć pierwszą z wielu bolesnych nauczek.

Jakiś czas później, Ashe zaoferowała księżniczce Sejuaniksiężniczce Sejuani miejsce w nowej Królewskiej Radzie Doradczej Freljordu. Jednak Sejuani odpowiedziała, że nigdy nie zaakceptuje Ashe jako Królowej Freljordu i odrzuciła propozycję. Dodatkowo jej lud nie będzie ingerował w kulturę nowego społeczeństwa. Lecz ta opinia zbyt nie podzieliła ludności i większa część plemienia Zimowego Szponu uczestniczyła w oficjalnej koronacji Ashe w Rakelstake.

Tam Nunu z dumą przyglądał się nominacji a największy kontyngent Yeti jaki kiedykolwiek widziała ludzkość uczestniczyła w wydarzeniu. Barbarzyńskie hordy również przybyły do tego miejsca, aby byli świadkami owego święta, jakim była koronacja ich lidera na Króla. Tryndamere ogłosił uroczyście, że w końcu barbarzyńcy mają głos w Valoranie i będą reprezentować prawdę jako szlachetni i dumni wojownicy.

Idealny trunek Edytuj

Gragas OriginalSkin.jpg

Gragas, Karczemny ZabijakaGragas, Karczemny Zabijaka odbył podróż do Iceflow Avarosy, gdzie znajdował się najbardziej wysunięty na północ freljordzki lodowiec w poszukiwaniu najczystszych wód w całej Runeterrze. Champion Ligi przybył do lodowej krainy w celu pozyskania praw do suchych pól lodowych. W czasie spotkania z Królem TryndameremKrólem Tryndamerem i Królową AsheKrólową Ashe, Karczemny Zabijaka był pod wrażeniem znaczeniem tego miejsca dla sztuki piwowarskiej i poprosił ich, aby mógł objąć te miejsce opieką. Monarchowie widząc możliwość na rozwój terytorium, byli uszczęśliwieni i zgodzili się. Gragas podpisał umowę na dzierżawę Iceflow Avarosy od Freljordu przez zaskakujący okres 9.000 lat obiecując, iż cenna woda będzie służyć jedynie parzenia przez długi czas. Jego relację z "parą królewską" zostały zawarte w odpowiedni i tradycyjny sposób – przy drinku. Na samym szczycie, gdzie tryska źródło Iceflow, Gragas skonstruował dużą pracę parzelniczą do produkcji najsłynniejszej libacji: legendarnego Graggy Ice.

Gragas OriginalSkin.jpg

Misja GragasaGragasa – stworzenie najlepszego piwa w całej Runeterrze w końcu sprowadziła go do Freljordu, gdzie poszukiwania najczystszej, arktycznej wody doprowadziły go na niezbadane lodowce. Pewnego dnia zgubił się w nieprzerwanej zamieci, gdzie trafił na ogromną przepaść. Tam znalazł idealny odłamek lodu, nie przypominający niczego innego. Ten nietopniejący kawałek nie tylko nadał piwu niesamowite właściwości, ale miał i ciekawy efekt uboczny – utrzymywał napitek w idealnej temperaturze.

Pod wpływem nowego tworu Gragas udał się w stronę cywilizacji, chcąc podzielić się swym sfermentowanym dziełem. Co ciekawe, pierwsze zgromadzeniem ludzkim, które przykuło wzrok Gragasa, miało zmienić historię Freljordu. Wpadł on mianowicie w sam środek źle idących negocjacji dwóch plemion, które sprzymierzyć się miały z AsheAshe. Chociaż ta z radością powitała przerwę w napiętych obradach, inni wojownicy oburzyli się i zwyzywali opoja. Zgodnie ze swą naturą Gragas odpowiedział dyplomatycznym strzałem z byka, co rozpoczęło bijatykę, godną legend Freljordu.

Gdy wszyscy obudzili się po tej tytanicznej walce, Ashe zaproponowała przyjacielskiego drinka, zamiast nawalanki. Kiedy ich temperament przytłumił alkohol, dwa plemiona, będące na skraju wojny, połączyło uwielbienie dla napitku Gragasa. Chociaż uniknięto wojny, a jego ogłoszono bohaterem, wciąż nie udało mu się osiągnąć upragnionego stanu. Ponownie wyruszył w tundrę w poszukiwaniu składników na najlepsze piwo na Runeterrze.

Sojusz Sejuani i Volibeara Edytuj

Volibear OriginalSkin.jpg

Przed uznaniem go jako wodza Ursinów, VolibearVolibear był czcigodnym szamanem plemiennym. Widział, jak pokój uczynił jego lud miękkimi i słabymi zapominając o świętej sztuce wojennej. Czuł, że ogień w duszach wkrótce zniknie. Poinformował o tym triumwirat, przywódcy zignorowali go i przypomnieli mu, gdzie jest jego miejsce.

Szukając mądrości, udał się na szczyt świętej góry, miejsce osłonięte przez Gelid Vortex. Mówi się, że maelstrom jest magiczny i był jedyny, który wybiera wodza niedźwiedzi. Po dotarciu na szczyt, piorun uderzył go, a kiedy się obudził ujrzał wizję jak Ursinowie są bezlitośnie ubite przez mroźne potwory. Kiedy wizja się skończyła, pobiegł do swojego plemienia i wodzów, którzy na niego czekali. Walczył z nimi i kiedy Volibear miał przegrać, wezwał moc wiru i pokonał ich. Z tego wydarzenia, triumwirat nominował go na nowego lidera. Od razu zaczął budzić swój lud do samozadowolenia oraz ożywił tradycję wojenną i wreszcie zawarł sojusz z SejuaniSejuani, gdzie będą walczyli przed zbliżającym się złemzłem.

Pakt trolla z Wiedźmą Lodu Edytuj

Trundle OriginalSkin.jpg

Kiedyś wojska Trundle'aTrundle'a miały za przywódców tchórzliwych i nieudolnych hersztów. Przez te fatalne rządy Trundle obawiał się, że jego ród padnie ofiarą innych hord trolli rozsianych na terenie tundry. Mimo, że przywódca był większy i silniejszy, Trundle ośmielił się rzucić mu wyzwanie, ale konfrontacja zakończyła się jego upokorzeniem. Większość trolli zaakceptowałaby swoją porażkę ale Trundle zdecydował się na coś nie do końca właściwego trollom: zamiast pięściom, zaufał swojemu sprytowi. Zmyślając na poczekaniu opowieści o dawnych wodzach trolli, twierdził, że władali oni orężem o wielkiej mocy, które było jednocześnie symbolem ich prawa do władzy. I mimo, że historię wymyślił dosłownie przed chwilą, Trundle był gotów iść o zakład, że uda mu się znaleźć lub ukraść taką broń. Jeśli wygra, zostanie pełnoprawnym dowódcą armii. Trolle uwierzyły mu, lecz żaden nie sądził, że uda mu się wykonać takie zadanie. Wiedząc, że troll samochwała zginie na misji, nieroztropny dowódca przystał na zakład. Trundle odszedł, odprowadzany znajomym, szyderczym śmiechem.

Niezrażony, acz samotny Trundle wstąpił na tereny zakazanego królestwa Wiedźmy LoduWiedźmy Lodu. Tam, schowany wśród mrocznych i niebezpiecznych sekretów, postanowił znaleźć broń, która potwierdzi autentyczność jego barwnej opowieści. Pokonał straż Wiedźmy Lodu, przeszedł jej magiczne pułapki, ale nic, na co natrafił, nie mogło się mierzyć z mocą opisanych przez niego insygniów władzy. Aż w końcu natrafił na niecodzienne znalezisko: ogromną, magiczną maczugę z nietopiącego się Prawdziwego Lodu. Chwyciwszy broń, zachwycił się lodowatą mocą, która przez nią przepływała. Wtedy nadeszła Wiedźma Lodu we własnej osobie. Gdy czarownica przywoływała mroczne moce magiczne, Trundle był przekonany, że nastąpił jego kres. Lecz do głowy wpadł mu kolejny wspaniały pomysł. Z przewrotnym uśmieszkiem przedstawił Wiedźmie Lodu podstępną propozycję: cała armia trolli bardziej się jej przyda, niż jeden i to martwy osobnik. Razem, mówił, uda im się podbić cały Freljord. Wiedźma Lodu przystała na taki układ, a Trundle odszedł mając potężnego sojusznika – no i wierzył, że pokona ją w odpowiednim czasie.

Gdy powrócił do swoich towarzyszy, ci pokłonili się z szacunkiem przed jego osiągnięciami. Nazwawszy swoją broń "Rozbijaczem kości", przez chwilę napawał się zszokowanym wyrazem twarzy swojego dowódcy, którego po chwili zabił. Przejąwszy władzę, Trundle ogłosił, że od tej pory, nie będzie już dowódców, a jedynie Król Trolli, przed którym wszyscy muszą paść na kolana. Trolle zmobilizowały się dla swojego nowego wodza i wszczęły przygotowania do nadchodzącej wojny. Z Trundlem na czele, czasy trolli nareszcie nadeszły.

Podróż Berserkera Edytuj

Olaf OriginalSkin.jpg

Półwysep Lokfar to jedno z najgroźniejszych miejsc we Freljordzie. Zmarznięte kości rozgrzewa tam tylko gniew, jedynym płynem, który wartko płynie, jest krew, a nikt nie wyobraża sobie gorszego losu, niż zestarzeć się i popaść w zapomnienie. OlafOlaf był wojownikiem z Lokfar, który zdobył wiele chwały i uwielbiał snuć opowieści o swoich wyczynach. Pewnego dnia, gdy członkowie jego klanu snuli opowieści w zgliszczach spalonej wioski, jednego ze starszych wojowników zmęczyły przechwałki Olafa. Wyzwał go, by ten odczytał znaki i sprawdził, czy potwierdzą wielkość wojownika. Ten wyśmiał starszego wojownika i rzucił kośćmi dawno zmarłej bestii, by przepowiedzieć, jak wielką chwałę przyniesie mu śmierć. Po odczytaniu ich zapadło milczenie – układ kości sugerował, że Olaf będzie żył długo i odejdzie w spokoju.

Rozwścieczony Olaf wyruszył w mroki nocy, by dowieść, że przepowiednia się myli, znajdując i zabijając najgroźniejszego lodowego żmija w Lokfar. Potwór pożarł tysiące, zarówno ludzi, jak i całych statków – bój z nim byłby chwalebnym końcem dla każdego wojownika. Olaf rzucił się w jego paszczę, jednocześnie zatracając się w boju. Kiedy ocuciła go lodowata woda, spoczywał przy nim zewłok bestii. Nie poddając się Olaf wyruszył polować na wszelkie legendarne stworzenia z kłami i szponami, mając nadzieję, że następna bitwa będzie jego ostatnią. Za każdym razem gdy szarżował na wroga, pragnąc śmierci, opanowywał go szał, dzięki czemu wychodził ze starcia bez szwanku.

Olaf uznał, że żadna bestia nie zapewni mu śmierci. Uznał, że musi odnaleźć najstraszliwsze plemię Freljordu Zimowego Szpona. Wyzwanie, które rzucił wojownikom SejuaniSejuani rozbawiło ją, jednak jego bezczelność nie miała zapewnić mu łaski. Przywódczyni plemienia rzuciła swoich podwładnych, by pokonali Olafa. Ci jednak padali jeden po drugim, aż wojownika ogarnął szał, pozwalając mu wyrąbać sobie ścieżkę do Sejuani. Walka między tą dwóją była tak straszliwa, że zatrzęsła lodowcami. Chociaż wydawało się, że Berserker jest niepowstrzymany, wojowniczce udało się osiągnąć impas. Jej spojrzenie zdołało przebić się przez otumanianie Olafa, czego nie dokonała wcześniej żadna broń. Odzyskał przytomność na tyle, że zdołała złożyć mu propozycję: przysięgła, że zapewni mu chwalebną śmierć, jeśli Olaf pomoże jej w podbojach. W tamtej chwili poprzysiągł, że jego czyny zmienią historię Freljordu.

Wyprawa do Freljordu Edytuj

Uwaga: Wyprawa do Freljordu odbywa się dwa lata po tym, jak Wiedźma LoduWiedźma Lodu przyjmuje tożsamość Lissandry, kiedy została określona jej biografia.

Rozdział I: AvarosanEdytuj

Wkrótce we Freljordzie wybuchnie wojna.

Plotki o konflikcie na północy krążyły od wielu miesięcy, ale Demacia dopiero teraz zwróciła na nie uwagę. Freljord był podzielony od wielu wieków, ale gdyby doszło do zjednoczenia, barbarzyńcy mogliby nam zagrozić. Nadszedł czas, aby ktoś sprawdził dla Demacii jak wyglądają sprawy. Książę JarvanKsiążę Jarvan zlecił mi zebranie informacji.

ValVal i jaja wyruszamy jeszcze tej nocy.

Freljord Teaser 1.jpg

Szkic Quinn przedstawiający Ashe, liderkę Avarosan

Obóz Avarosan, południowy Freljord

Historie, które słyszałam, zawsze przedstawiały Freljord jako niecywilizowaną krainę. Jeżeli zimno cię nie zabije, to zrobią to mieszkańcy (a przynajmniej tak mówią demaciańscy żołnierze).

Nie spodziewałam się tak przyjaznego powitania w obozie Avarosan. Gdyby nie ośnieżone góry w oddali, uznałabym to za graniczne miasto Demacii, a nie plemienną twierdzę. To oczywiste, że AsheAshe, przywódczyni Avarosan, wprowadziła tu wiele zmian od czasu, gdy przybył tu jeden z naszych posłańców wiele lat temu. Nie są rozproszonymi plemionami barbarzyńców, zmagającymi się z krainą i między sobą. Ludzie przystosowują się do trudnych warunków życia we Freljordzie, uprawiając zboża i tworząc podstawy cywilizacji.

Ashe jest bardzo przyjazna. Otacza ją aura przywódcy, nietypowa dla osoby tak młodej. Nawet Val ją lubi (co jest rzadkością). Ashe domyśliła się celu naszej wizyty, ale zapewnia, że pomoc Demacii nie będzie potrzebna. „Sami toczymy nasze walki” powiedziała.

Możliwe, że mówi prawdę, ale zauważyłam podział pośród jej ludzi. Val strasznie się denerwuje przy niektórych i wyczuwa ich niepokój. Część z nich radośnie uprawia rolę, ale niektórzy trzymają narzędzia jak broń. Przygotowują się do wojny, a nie do zbiorów.

Rozmawiałam z kilkoma członkami plemienia. Większość z nich uważa, że Ashe jest prawowitą władczynią Freljordu. Twierdzą, że zjednoczy wszystkie plemiona, ale w ich wzroku widzę trochę niepewności. Jedno imię wypowiadają ze strachem: SejuaniSejuani. Przewodzi plemieniu znanemu jako Zimowy Szpon. Niektórzy z podwładnych Ashe obawiają się jej.

Val i ja o świcie przeprowadzimy zwiad na terytorium Sejuani. Określimy jakie zagrożenie stanowi dla Freljordu – i dla Demacii.[4]

Rozdział II: Zimowy SzponEdytuj

Terytorium Zimowego Szpona

Im dalej zapuszczamy się na tereny SejuaniSejuani, tym zimniej się robi. Nie muszę maskować swoich śladσw, śnieg robi to za mnie. Wiem, że nie jesteśmy tu mile widziani.

W pobliżu granicy przeszliśmy przez spaloną avarosańską wioskę. Ślady kopyt rozchodzą się we wszystkich kierunkach. Czyżby zabici mieszkańcy postanowili pozostać lojalni wobec AsheAshe, gdy przybył Zimowy Szpon? Czy właśnie to Sejuani sprowadza na swoich wrogów?

Nie jestem w stanie wyjaśnić stanu drugiej avarosańskiej wioski, którą odkryliśmy. Była opuszczona. Nie było widać żadnych śladσw walki, ale proporce Avarosy zostały zniszczone. Czy ci ludzie uciekli?

Freljord Teaser 2.jpg

Szkic Quinn przedstawiający Sejuani, liderkę plemienia Zimowy Szpon

Obóz Sejuani

ValVal wypatrzył oddział Zimowego Szpona. Bez niego już dawno byłabym martwa. Schowaliśmy się i ominęli nas, nie mając pojęcia, że jesteśmy w pobliżu. Poszliśmy za nimi do obozu Sejuani.

Kilka oddziałσw dołączyło do pierwszego. Każdy z nich przyniσsł jakieś zdobycze: broń, jedzenie i, ku mojemu zdziwieniu, rekrutσw. Zdałam sobie sprawę, że mieszkańcy drugiej wioski nie uciekli, tylko z własnej woli dołączyli do Zimowego Szpona. Najbardziej fanatyczni służący Ashe określali Zimowego Szpona jako bandę wygłodniałych i kiepsko wyposażonych łupieżców, ale o zmroku w obozie rozpoczęła się wielka uczta, z dużą ilością jedzenia i picia (głównie picia).

Widziałam Sejuani tylko przez chwilę. Siedząc na swojej bestii, stanowiła naprawdę przerażający widok. Ale nawet ona dołączyła do biesiady. Ich pieśni wychwalały jej imię.

Wygląda na to, że Sejuani nie pragnie tylko niszczyć. Chce zjednoczyć plemiona Freljordu, a jej oddziały rosną z każdym nowym rekrutem.

Tego się nie spodziewałam. Razem z Valem udamy się na wschσd i poszukamy ludzi lojalnych Avarosie. Jeżeli Sejuani zdobywa poplecznikσw z taką łatwością, Freljord pod jej rządami może zagrozić Demacii. Czy plemię Ashe jest zagrożone?[5]

Rozdział III: Król TrolliEdytuj

Obóz Strzaskanego Mrozu, wschodni Freljord

Udaliśmy się na wschód, pozostawiając za sobą terytorium SejuaniSejuani. Przez wiele dni zastanawiałam się, czy spotkamy tu kogoś lub coś. Freljord jest rozległy i pusty. Nic dziwnego, że plemiona walczą ze sobą o każdy skrawek żyznej ziemi.

Ludzie ze Strzaskanego Mrozu, małego plemienia lojalnego AsheAshe, przyjęli nas do siebie. Zaproponowali nam pożywienie, którego nie było wiele. Wydawali się zawstydzeni, że nie mogą dać nam więcej. Powiedzieli nam, że trolle atakują obozy i wioski, kradnąc zasoby i zabijając myśliwych. Mimo że trolle uznawane są za bezmyślne i podróżujące w małych stadach, te wyglądały na zorganizowane. Jeden z członków plemienia twierdzi, że król trolli zwołuje je do wojny.

Jednakże istnieje poważniejsze zagrożenie, o którym ludzie Strzaskanego Mrozu boją się mówić. Plotki o legendarnej Wiedźmie Lodu z Freljordu przerażają tych ludzi. Atakowała podróżnych i niewielkie oddziały, pozostawiając swoje ofiary nabite na zaostrzone kawałki czarnego lodu. Powiada się, że nie przeżył nikt, kto widział jej twarz.

Freljord Teaser 3.jpg

Szkic Quinn ukazujący lidera trolli

Wschodni Freljord

Pozostawiliśmy plemię Strzaskanego Mrozu z tyłu, aby odnaleźć kolejnych sojuszników Ashe, gdy nagle dopadła nas straszliwa śnieżyca. Nie widziałam wiele przez opady śniegu. ValVal zauważył zagrożenie o wiele wcześniej, ale i ja usłyszałam odgłosy walki.

Trolle (wielkie, straszliwe potwory) zaatakowały niewielką wioskę i zniszczyły wszystko, czego nie zdołały zabrać. Nie mogłam uratować mieszkańców,– byli już martwi. Podeszłam najbliżej jak śmiałam. Jeden z trolli wykrzyczał rozkazy, które pozostali próbowali niezdarnie wykonać. Ten przywódca posługiwał się olbrzymią maczugą, która zdawała się być wykonana z lodu. Czuć było z niej olbrzymią moc, nawet podczas śnieżycy. Czy to król trollikról trolli?

Val złapał proporzec – to plemię było lojalne Avarosie, ale nikt nie przyszedł im z pomocą. Wschodni Freljord nie jest bezpieczny. Ashe nie będzie w stanie wezwać tych plemion na pomoc, gdy będzie ich potrzebować.

Podobno Mroźna Straż z północy jest najpotężniejszym sojusznikiem Ashe. Od najdawniejszych czasów przysięgli stać na straży tych ziem, a imię ich przywódczyni Lissandry, wypowiadane jest w całym Freljordzie z najwyższą czcią. Trolle, Zimowy Szpon i Wiedźma Lodu – czy Lissandra i Ashe będą w stanie się im oprzeć?[6]

Rozdział IV: Mroźna StrażEdytuj

Miasto Mroźnej Straży, wschodnie Freljord

Niedocenianie tej wyprawy było błędem. Śnieg i ukształtowanie terenu spowolniły naszą podróż, a ValVal ledwo mógł latać w tym mrozie, żeby sprawdzić co się dzieje przed nami. U bram miasta Mroźnej Straży byliśmy niemalże bez racji żywnościowych, ale członkowie plemienia przywitali nas jak sojuszników AsheAshe i nakarmili nas.

To miejsce w niczym nie przypomina obozu Avarosan lub przemieszczającego się oddziału SejuaniSejuani. Miasto ma w sobie coś dawnego i nowoczesnego. Budowle z czarnego kamienia bez wątpienia mają już swoje lata i wspinają się po ścianach lodowców. Jak powstały?

LissandraLissandra, przywódczyni Mroźniej Straży, to elokwentna i elegancka kobieta, która wytwornością i postawą przypomina królową. Bardziej kojarzy mi się ze szlachetnością Demacii niż barbarzyńcy z Freljord — może dlatego Val jej nie lubi.

Plik:Lissandra.jpg

Miasto Mroźnej Straży, później

Jako posłańców Demacji traktują nas dobrze, ale coś jest nie tak. Lissandra nie chce mówić o sojuszu z Ashe. Zapytana o zagrożenie ze strony trolli odpowiedziała, że jej zdaniem jest ono przesadzone. Twierdzi, że Mroźna Straż jest w stanie wytrzebić trolle i zabezpieczyć wschód, lecz jeśli tak jest, to czemu jeszcze nie odpowiedziała natarciem? Na wspomnienie o Wiedźmie Lodu stwierdziła, że wszystkie plotki na jej temat należy wsadzić między bajki.

Mroźna Straż nie opuszcza nas na krok, a w mieście są miejsca, których nie wolno nam zobaczyć. Czego nie chcą nam pokazać?

Jeśli mają tu jakieś tajemnice, to chcę je odkryć. Razem z Valem sprawdzimy miasto nocą. Straże nawet się nie zorientują, że opuściliśmy nasze kwatery.

Miasto Mroźnej Straży, noc

Coś tu nie gra.

Wraz z krążącym nade mną Valem przemknęliśmy ukradkiem przez miasto. Nocą to miejsce jest jeszcze dziwniejsze. Wiele z budowli oznaczonych jest symbolem otwartego oka. Jest wszędzie, obserwując miasto i jego mieszkańców. Nie mam ochoty, żeby ktoś mnie obserwował.

W środku miasta natknęliśmy się na grupę Mroźnej Straży. Uklękli wkoło olbrzymiego kamiennego oka i bełkocząc w niezrozumiałym języku, zaczęli oddawać mu cześć. Mroźna Straż coś ukrywa — coś, co jest dla niej zdecydowanie ważniejsze niż sojusz z Avarosan. Co oni knują?

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że jesteśmy obserwowani. Nie jest bezpiecznie. Val i ja wyruszamy w tej chwili.[7]

Rozdział V: Wiedźma LoduEdytuj

Wschodnie Freljord

Musieliśmy uciec z miasta przed wschodem słońca. Nie można było pozwolić, żeby Mroźna Straż wiedziała, że razem z Valem odkryliśmy jej tajemnice. ValVal odwrócił uwagę strażników, a mi przypadło otwarcie głównej bramy. Ryzyko powrotu do Freljord było dla mnie oczywiste: do Demacii daleka droga, a tak daleko na północy nie znajdę drogowskazów, które mnie poprowadzą. Każdy lodowiec wygląda tak samo – zwłaszcza nocą.

W kilka godzin po opuszczeniu miasta naszło mnie przeczucie, że coś nas śledzi. Val rozejrzał się z powietrza. Mimo śniegu widzieliśmy, że coś podąża naszym śladem. Przyspieszyliśmy kroku, a jednak Val wydał odgłos, który dał mi do zrozumienia, że to coś cały czas się zbliża. Noc stawała się coraz ciemniejsza, a śnieg coraz zimniejszy. Po ścianach lodowców przemykały cienie, jakby coś w nich ożyło.

Plik:Freljord 05.jpg

Nie mogliśmy uciec.

W obawie o nasze życie przyszło mi na myśl, aby zboczyć ze szlaku, a dziennik przekazać pod opiekę Valora — gdyby zdarzyło mi się umrzeć w Freljord, moje raporty musiały wrócić do JarvanaJarvana. Poleciał przodem, a moje zadanie polegało na zajściu naszego prześladowcy od boku.

Z mroku wyłonił się kształt: wysoka, smukła postać, unosząca się nad lodem. Miała w sobie coś ludzkiego, ale było dla mnie jasne, że nie miałem do czynienia z człowiekiem. Pozostawała bezdusznie nieruchoma, bezszelestnie podlatując w moją stronę. Pod postacią unosiły się odłamki nienaturalnie czarnego lodu. Chłód, jaki dało się odczuć w jej obecności sprawił, że serce niemalże mi stanęło. Nigdy nie przyszło mi się mierzyć z czymś tak przerażającym.

Zwolniła i zawahała się, zbliżając się do mojej kryjówki. Zauważyła mnie? Trudno powiedzieć. W końcu zawróciła i zniknęła w mroku. Cienie na lodzie zniknęły razem z nią. Oszczędziła mnie?

Val jest bezpieczny. Krążył nad nami przez cały czas. Po części myślę, że walczyłby do upadłego zamiast polecieć z raportem do Demacii (uparty ptak).

Ręce nadal mi się trzęsą, gdy to piszę — i wcale nie z zimna. Wiedźma Lodu to coś więcej niż tylko historyjka do straszenia dzieci. Tu widziałam już dostatecznie wiele. Gdy dotrzemy dalej na południe, sporządzę mój ostateczny raport. Czas iść do domu.[8]

Rozdział VI: Koniec PodróżyEdytuj

Południowe Freljord

W końcu zmierzamy do domu. To była długa podróż i z przyjemnością ponownie zobaczę Demacię.

Zaczynam przygotowywać mój raport dla JarvanaJarvana na temat napięcia w Freljord. Myślę, że będzie zaskoczony rezultatami. Freljord odgrywa znacznie większą rolę niż zakładała Demacia, a zagrożenie wojną jest bardzo realne. AsheAshe ma potężną wizję, ale nie wszystkie plemiona Freljord gotowe są zjednoczyć się pod jednym przywództwem. Niektóre opuściły ją na rzecz sojuszu z SejuaniSejuani, wojowniczki, której wściekłość i siła obrosły legendą. Nie mogę tego udowodnić, ale LissandraLissandra może być trzecią siłą, którą należy brać pod uwagę. Mroźna Straż jest tajemnicza, odizolowana i na pewno ma własne plany. Zjednoczone Freljord pod przywództwem Sejuani lub Lissandry może stanowić autentyczne zagrożenie dla Demacii — a może i dla całego Valoranu.

To co stanie się teraz, może być iskrą, od której rozgorzeje ogień wojny. Wiedząc to co wiem, myślę, że bezpiecznie założyć jedno: będziemy się przyglądać.[9]

Starożytna tajemnica Runeterry Edytuj

AAMIR Dagger.jpg

Freljordzki kościsty sztylet z insygniami

„Z freljordzkiego lodu można wykuć wiele ciekawych przedmiotów. Ta kraina zawsze była polem bitwy, więc nie zajmowałbym się takimi sztyletami, gdyby nie dwie sprawy. Po pierwsze – spójrz na ten grawerunek. Jeśli przyjrzeć się uważnie, dostrzec można ten sam ząbkowany wzór. Po drugie... no cóż, rękojeść zrobiona jest z ludzkiej kości.

To jeszcze nic. Barbarzyńcy z tego regionu twierdzą, że to legendarne ostrze, należące do „wojownika-zbawiciela”„wojownika-zbawiciela”, który pojawił się podczas bitwy ze znienawidzonym plemieniem. Potyczka była już prawie przegrana, gdy ten pojawił się i powiódł wojowników do zwycięstwa. Żaden przeciwnik nie pozostał przy życiu, ale gdy członkowie plemienia chcieli uczcić swego bohatera, ten zdążył zniknąć. Podobno zabrali kości swych wrogów jako trofea ku jego czci.

Brzmi to podobnie to historii z shurimiańskiego grobowca. Obie opowieści dotyczą wojownika, który odwrócił losy ogromnej bitwy... jednak cena zwycięstwa była makabryczna.
— EzrealEzreal

Ciekawostki Edytuj

  • Nazwa krainy jest kombinacją dwóch niemieckich/skandynawskich wyrazów:
    • "Frel" lub "Frei" oznacza wolny, odkryty lub nagi.
    • "Jord" oznacza ziemia.
    • Kraina może być tłumaczona jako Naga Ziemia ze względu na bardzo surowy klimat.
  • Część historii tej krainy została szczegółowo opisana w The Journal of Justice w numerach 2-5. Opowiada o koronacji AsheAshe i TryndameraTryndamera na Królową i Króla Freljordu, konstytucji krainy oraz ogólnym tle terenu.
  • Wyprawa do Freljordu została napisana i zilustrowana przez QuinnQuinn.
  • Plemię Avarosan zostało nazwane na cześć starożytnej i najbardziej czcigodnej Królowej Freljordu – Avarosy, Lodowej Łuczniczki.
  • Przed wydaniem LissandryLissandry, VolibearVolibear był po stronie AsheAshe.
  • Lissandra z całej trójki Wielkich Sióstr to jest ta sama postać znana bardziej jako Wiedźma LoduWiedźma Lodu, tym samym czyniąc z niej starożytną przodkini AsheAshe i SejuaniSejuani.
  • Lodowy MłotLodowy Młot, Róg StrażnikaRóg Strażnika, Lodowa RękawicaLodowa Rękawica, Lodowy KiełLodowy Kieł, Ostrze Złodziejki CzarówOstrze Złodziejki Czarów, Roszczenie Królowej LoduRoszczenie Królowej Lodu, Kula ZimyKula Zimy i Ochraniacz na Przedramię PoszukiwaczaOchraniacz na Przedramię Poszukiwacza są artefaktami, które są przydzielone do krainy a niektóre należały do starożytnej rasy – Zrodzonych z Lodu.
    • Róg Strażnika powstał, aby ostrzec mieszkańców Freljordu przed powrotem Mroźnych Obserwatorów.
    • Wcześniej do listy przedmiotów należał również Odłamek Prawdziwego LoduOdłamek Prawdziwego Lodu.
  • Prawdziwy Lód można znaleźć tylko w najzimniejszych głębinach Freljordu. Ta magiczna materia jest tak zimna, że nigdy się nie roztopi. Uzdolnionym kowalom udało się przerobić tę dziwną substancję na potężną broń i pancerze.
  • Jest pewne drugorzędne zadanie pomiędzy trzema freljordzkimi przywódcami – AsheAshe, LissandrąLissandrą i SejuaniSejuani znana jako "Bitwa o Freljord". Zadanie zostanie zakończone, kiedy jedna z liderek pokona drugą.
  • Zespół 20px Pentakill ma nadzieję, że zajmie pierwsze miejsce na liście zespołów muzycznych w tym regionie poprzez cytat Karthusa z PentakillKarthusa z Pentakill: "Pierwsze miejsce na liście Freljordu jest nasze!".
  • Historia Obserwatorów i bitwa w Howling Abbys była wydarzeniem po zajęciu tronu przez AziraAzira w Shurimie.
  • GnarGnar żył w czasach starożytnego Freljordu w czasie ataku Mroźnych Obserwatorów.
  • Możliwe, że BardBard interweniował w trakcie walki Zrodzonych z Lodu z Obserwatorami.
    • Na niebie istnieje konstelacja Mroźny Obserwator, który symbolizuje koniec zbiorów.

Multimedia Edytuj

League of Legends Music - Freljord03:31

League of Legends Music - Freljord

Odwiedź Freljord01:37

Odwiedź Freljord

The Making of Freljord Music04:29

The Making of Freljord Music

Bohaterowie Miasta-Państwa Edytuj

Bohater Więzi
Anivia, KriofeniksAnivia, Kriofeniks Miejsce narodzin; starożytna strażniczka Freljordu
Ashe, Lodowa ŁuczniczkaAshe, Lodowa Łuczniczka Miejsce narodzin; królowa Freljordu, liderka Avarosan
Braum, Serce FreljorduBraum, Serce Freljordu Miejsce narodzin; dawniej hodowca kóz
Gragas, Karczemny ZabijakaGragas, Karczemny Zabijaka Rezydencja; właściciel avarosańskiego "Iceflow Glacier"
Lissandra, Wiedźma LoduLissandra, Wiedźma Lodu Miejsce narodzin; liderka Mroźnej Straży; starożytne zło
Nunu, Jeździec YetiNunu, Jeździec Yeti Miejsce narodzin; Ligowy emisariusz Freljordu
Olaf, BerserkerOlaf, Berserker Miejsce narodzin; lokfariański wojownik
Sejuani, Furia ZimySejuani, Furia Zimy Miejsce narodzin; liderka Zimowego Szponu
Trundle, Król TrolliTrundle, Król Trolli Miejsce narodzin; król Trolli
Tryndamere, Król BarbarzyńcówTryndamere, Król Barbarzyńców Miejsce narodzin; król Freljordu
Udyr, Duchowy WędrowcaUdyr, Duchowy Wędrowca Miejsce narodzin; "naczynie" zwierzęcych duchów
Volibear, Ryk GromuVolibear, Ryk Gromu Miejsce narodzin; wódz Ursinów

Bohaterowie Powiązani Edytuj

Bohater Więzi
Aatrox, Ostrze DarkinówAatrox, Ostrze Darkinów Wymordował plemię barbarzyńców TryndameraTryndamera
Brand, Płomień ZemstyBrand, Płomień Zemsty Źródło mocy; posiadający ciało Kegana Rodhe'a
Gnar, Brakujące OgniwoGnar, Brakujące Ogniwo Dawniej zamrożony przez AnivięAnivię lub LissandręLissandrę
Lee Sin, Ślepy MnichLee Sin, Ślepy Mnich Zaprowadził UdyraUdyra do klasztoru Hirana, aby tam znalazł spokój
QuinnQuinn i Valor, Skrzydła DemaciiValor, Skrzydła Demacii Wysłani w celu zbadania rosnącego napięcia w Freljordzie
Zilean, Strażnik CzasuZilean, Strażnik Czasu Gardzi wprowadzeniem VolibearaVolibeara do Ligi

Zobacz także Edytuj

Przypisy

Więcej w Fandom

Losowa wiki